Keşan'da sabah erkenden güne başlayan kadınlar, öncelikle ahırlarında baktıkları hayvanlarıyla ilgilenip, ailelerine kahvaltı nı hazırlıyor. Daha sonra ürettikleri meyve ve sebzelerin satışını yapmak üzere yollara düşen pazarcı kadınlar, ürettiklerini tezgahlara dizip etiketlerini hazırlıyorlar.
Üretici kadınlar, “Herkesten önce kalkıyoruz, yola çıkmadan önce inekleri sağıp evin diğer günlük işlerini bitiriyoruz. Kahvaltıyı hazırlayıp hep birlikte yedikten sonra yola çıkıyoruz. Sabah saat 07.00 gibi gelip tezgahı açıyoruz. Zor iş.
Yeri geliyor soğukta bekliyoruz, rüzgar ve yağmur hasta ediyor. Yaz sıcaklarında da buradayız. Evimize ekmek götürmek için çalışacağız” dediler. Çalışmadan duramayacağını söyleyen bir kadın, “Yıllardır pazardayım, çıkmazsam hasta olurum, aylak durmaktansa çalışırım daha iyi. İşleyen demir pas tutmaz.
Pazara gelince kendimi dinç hissediyorum. Eşime de yardım ediyorum hem. Çalışmayınca nereden bulacaksın parayı? Kocanın eline bakarsın. Ama çalışınca paran olur. Canının istediğini yersin, çocuğuna da yedirirsin” diye konuştu.
Kendine zaman ayıramadığını belirten bir kadın pazarcı ise, “5 dakika namaza zaman kalıyor. Bir de gece konu komşu gelirse o kadar” dedi.
40 yıldır pazara geldiğini ifade eden başka bir kadın, “Ben pazara gelmeyeyim hasta olurum.
Çocuklarım istemiyor bu yaştan sonra pazara çıkıp beklememi, 'ne işin var' diyorlar. Ama ben dinlemiyorum. Tarhana satıyorum. 30 liradan 4 tane sattım, 120 lira. Paramı kazandım” diyerek pazara çıkmaya devam edeceğini söyledi.
Tek isteklerinin anlayış olduğunu belirten bir çiftçi kadın ise, “Tek istediğim emeğimizin karşılığını versinler” diyerek, onca uğraş sonucu verdikleri çabanın karşılığını istediklerini söyledi.